هرمنوتیک

روزی که آفرید تو را «صورت آفرین» ................... از آفرینش تو به خود گفت: «آفرین»

صورت نیافرید چنین «صورت آفرین» ............ بر صورت آفرین و بر این صورت، «آفرین»

پی نوشت:

1. نمی دانم شاعر این ابیات، کدام عاشق است اما شنیدن آن با صدای مرحوم سید جواد ذبیحی حال دیگری دارد.

2. نهج البلاغه را سه دور خوانده ام و هیچگاه از خواندنش ملول نشده ام. بار سوم، چنان شوقی داشتم که اصلا نمی توانستم کنارش بگذارم و تا تمامش نکردم، به کار دیگری نپرداختم.

3. 1000 ماه او را بر سر منبر دشنام می دادند و 80 سال کسی حق نداشت که نام فرزندش را علی بگذارد و حتی قبرش تا 130 سال بعد از شهادتش از ترس هتک حرمت مخالفان، پنهان بود.از ادیب عرب خلیل بن احمد فراهیدی خواستند که فضیلتی از علی بگوید. در پاسخ گفت: «چه بگویم درباره کسی که دوستانش از ترس، فضایل او را کتمان کردند و دشمنانش از روی بغض و حسد، فضایل او را نگفتند و با این حال، ذکر فضائل او شرق و غرب عالم را پر کرده است.»

4. بهشت جایی است که علی باشد. مشتاق مرگم... مشتاق قیامتم... مشتاق بهشتم... بلکه علی را در آغوش بگیرم.