امر سرور گرامي حضرت مازاریان را به ديده منت اجابت كردم و چند سطري پيرامون رمضان نوشتم:

ماه رمضان آمد اي يار قمر سيما           بر بند سر سفره، بگشاي ره بالا

   خالي شو و خالي به لب بر لب نابي نه          چون ني ز دمش پر شو وانگاه شكر مي خا

    صفراي صيام ار چه سوداي سر افزايد           ليكن ز چنين سودا يابند يد بيضا (مولوي)

ماه رمضان براي من هميشه بوي خاصي داشت. سه سال قبل، اين بو را در روز آخر ماه  احساس كردم. دو سال قبل، روز سوم ماه. پارسال درست روز اول ماه، اين بو به مشامم رسيد و امسال ...

امسال هم مانند هر سال براي استشمام اين بو لحظه شماري مي كنم. تمام لذت ماه رمضانم در اين است كه لحظاتي خودم را در آغوش اين بو رها كنم ... رها ..... رها ....... رها .........